Copyright

Copyright P.Kats. Zonder mijn toestemming mogen mijn verhalen niet gekopieerd worden en/of gepubliceerd worden. Linken mag uiteraard wel.

maandag 22 mei 2017

Beetje beweging



Als je eigen neef op hetzelfde bureau in dezelfde dienst werkt, is het wel eens leuk om samen een dienst te draaien.
En natuurlijk dan zoveel mogelijk actie te hebben. Maar dat heb je nooit voor het uitkiezen.



Johan, een zoon van mijn zus, staat bekend om zijn uitstekende conditie. Niets is hem te gek wat betreft fysieke inspanning.
Ik zelf stap aan het einde van mijn nachtdienst niet op een fiets om vervolgens nog 55 kilometer te gaan trappen. Later hoor ik dat hij halverwege een lekke band kreeg, de fiets op zijn schouder had genomen en lopend was verder gegaan. Ik ben blij als ik het halfuur in de auto om naar huis te rijden nog kan opbrengen.

We krijgen een melding van een inbraak heterdaad. Er wordt ingebroken in een huis, waarvan de melder weet dat de bewoners op vakantie zijn.
Het blijken de buren te zijn die gebeld hebben. Ze hebben duidelijk glasgerinkel gehoord, gevolgd door gestommel in de woning. Het is inmiddels donker, dus ik doof de verlichting van de bus. Zo rijden we de straat in.

We parkeren de politieauto en tijdens het uitstappen horen we glasgerinkel. We zien bij de hoekwoning een persoon, in het donker gekleed, wegrennen.
We zetten allebei de achtervolging in, maar Johan roept naar mij dat ik beter de bus kan gaan halen. Dat is maar goed ook, want voor ik terug bij de bus ben, ben ik al bekaf.

Wat dan volgt is geweldig om te zien en voor de collega’s om te horen over de portofoon.
Johan zit al snel achter de inbreker en zorgt dat hij hem constant in het zicht heeft. Hij blijft expres achter hem rennen met de bedoeling hem helemaal af te matten en daarna te pakken.
Ik roep over de porto dat hij positie moet doorgeven, zodat ik met de auto erbij kan komen.
Ik ontwaar, dankzij de straatverlichting, telkens hetzelfde tafereel.
Er steekt een gezette man, in het zwart gekleed, rennend een straat over, gevolgd door een kleinere persoon. Ik kan zien dat de eerste persoon alle moeite moet doen om de tweede persoon voor te blijven. De tweede persoon, Johan dus, rent op zijn gemakje erachter aan.

Telkens manoeuvreer ik de auto in de richting van de verdachte om hem de pas af te snijden, maar deze keert telkens weer om en rent dan weer terug.
 Johan blijft al rennend positie doorgeven. Eindelijk lukt het mij om de verdachte voor te zijn. Ik blokkeer de weg van de verdachte, voor Johan de tijd om toe te slaan. Met een voetveeg vloert hij de inbreker. Wat mij opvalt, is een kokhalzende en naar adem snakkende verdachte en een rustig ademhalende, triomfantelijk kijkende Johan. Als ik vraag aan Johan waarom hij de verdachte niet eerder pakte, merkt hij droogjes op : “Hij heeft ook een beetje beweging nodig!”

Volgende blog 12/06/17

4 opmerkingen:

  1. Hahaha, geweldig. :) Boefje kon hopelijk tijdje de cel in, dus even niet meer zoveel rennen, dus prima punt!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Geweldig! Leuke vent die Johan! :D

    BeantwoordenVerwijderen
  3. zolang je achter 1 boefje aanzit kun je geen tweede boef vangen

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ik lees met plezier je verhalen over het werk. het geeft een stukje inzicht over wat politie agent zijn is. soms best zwaar,en natuurlijk soms ook zijn mooie momenten heeft. ik werd laatst aangehouden omdat ik door "naar mijn idee" door oranje reed, dat bleek achteraf rood te zijn. ik had haast, en een beetje "boos" toen ik werd aangehouden. toen moet ik aan jou verhalen denken, en dacht ze doen gewoon hun werk. dus niet zeuren. ik kwam weg met een waarschuwing :)

    BeantwoordenVerwijderen