Copyright

Copyright P.Kats. Zonder mijn toestemming mogen mijn verhalen niet gekopieerd worden en/of gepubliceerd worden. Linken mag uiteraard wel.

maandag 15 februari 2016

Besmet

Acuut ingrijpen kan je soms niet voorkomen. Plotseling geconfronteerd worden met een slagaderlijke bloeding dwingt je tot handelen. Met alle gevolgen van dien.

Tijdens onze surveillance zien we een hevig zwaaiende man op ons af komen lopen. We zien dat hij helemaal onder het bloed zit. Het bloed gutst uit zijn hals. Hij blijkt in zijn nek gestoken te zijn en smeekt ons om hulp. In een oogwenk pak ik zijn hals beet en druk de wond dicht. Mijn handen komen hierbij helemaal onder het bloed te zitten. Mijn collega vraagt de meldkamer met spoed om een ambulance.



Intussen vuur ik vragen af op het slachtoffer, zoals waar het gebeurd is en door wie er gestoken is. Het liefst zou ik deze informatie uit hem willen trekken, maar ik kijk alleen naar twee grote ogen waar doodsangst in te lezen valt. Ik zie dat zijn ogen wegdraaien en de man raakt in een shocktoestand. We hebben helaas niet de essentiële informatie die we zo graag gehoord hadden, maar ik besef op dat moment zelf ook niet in welke situatie ik verkeer.

Het slachtoffer, geïdentificeerd middels zijn legitimatiebewijs en een politiefoto, wordt met de ambulance vervoerd naar het ziekenhuis. Wij gaan even terug naar het bureau. Op het bureau gekomen zie ik zorgelijke blikken bij mijn collega’s. Ze gaan vragen stellen of ik wondjes aan mijn handen heb. Die heb ik inderdaad, want ik ben die week aardig aan het klussen geweest en heb daarbij een aantal wondjes en krassen opgelopen. Ik reageer eigenlijk geïrriteerd omdat ik vind dat de collega’s raar reageren. Wat willen of bedoelen ze nou eigenlijk, vraag ik mezelf af.

Dan komt de aap uit de mouw. Door de hectiek en het plotseling geconfronteerd worden met het slachtoffer, heb ik geen handschoenen aangedaan. Ik heb onmiddellijk eerste hulp verleend. Het slachtoffer blijkt, volgens de politiesystemen, HIV-besmet te zijn. De politiearts komt naar het bureau en adviseert me om naar het ziekenhuis te gaan. Daar blijkt dat er een serieuze kans is op besmetting, gezien de open wondjes aan mijn handen.

Een nare periode breekt aan, waarvan ik de details maar zal weglaten. Ik moet in ieder geval zelf maatregelen nemen, die een grote impact hebben op mij en mijn directe omgeving. De komende maanden leef ik in grote onzekerheid.

Na deze slopende periode krijg ik eindelijk de finaletest en daaruit blijkt dat ik geen drager ben van het virus. Je kunt je voorstellen hoe ik me voelde bij het horen van dit goede nieuws.

Sindsdien heb ik elke dag handschoenen bij me en zijn wondjes goed afgeplakt.
Het slachtoffer overleefde de steekpartij helaas niet. De dader is later gelukkig wel gepakt.

(Volgende blog 7/3)

25 opmerkingen:

  1. Pfff dat is schrikken... Gelukkig voor je,dat je er niks aan overhoudt...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ken het gevoel; zo heb ik ooit in een injectienaald gegrepen en mijzelf dwars door de plastic handschoen heen geprikt...........
    Gelukkig liep het bij mij ook goed af

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wow, wat een mazzel heb je gehad. Ik kan me voorstellen dat je een rot periode hebt gehad.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja was ff minder Anneke. Ik heb overal handschoenen nu, in mn auto, in mn zakken van alle jassen broeken, in de motor overal haha

      Verwijderen
    2. Ik heb zelfs in mijn handtas een beademingsdoekje en handschoenen.....in de auto (prive) een beademingskapje en een enorm uitgebreide ehbo koffer......regelmatig bij ongevallen de politie verblijd met mijn hibiscrub.....even de handjes ontsmetten.....

      Verwijderen
    3. Ik heb zelfs in mijn handtas een beademingsdoekje en handschoenen.....in de auto (prive) een beademingskapje en een enorm uitgebreide ehbo koffer......regelmatig bij ongevallen de politie verblijd met mijn hibiscrub.....even de handjes ontsmetten.....

      Verwijderen
  4. Jeetje, heftig Piet, die periode van onzekerheid zal je vaak tot nadenken gestemd hebben. Gelukkig is het goed afgelopen!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hopelijk hebben ze je ook op Hepatitis getest? Een virus wat vele malen besmettelijker is dan HIV.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hepatitis B is een vaccinatie voor, die iedere hulpverlener krijgt. HP A heette vroeger Geelzucht.

      Verwijderen
  6. Beste Piet,

    De nadelen van het mooie werk kunnen soms veel stress en onzekerheden met zich mee brengen.

    Op 3 oktober 2014 werd ik ook met een dergelijke situatie geconfronteerd tijdens mijn werk als helikopter reddingszwemmer voor de Nederlandse Kustwacht.

    Na 1,5 uur boven de Noordzee uitgekeken te hebben naar een vermiste opvarende trof ik de man onder een reddingsvest in zee (geheel tegen de verwachting in). Nadat de persoon aan boord van de helikopter was voerde ik enig onderzoek uit alvorens ik samen met een collega startte met reanimatie. Omdat ik de man uit het water oppikte kreeg ik de handschoenen niet aan. Ik weet niet meer zeker of ik de eerste beademingen met masker deed.

    Na geland te zijn op het helikopterdek van een Rotterdams ziekenhuis werd de reanimatie voortgezet en kregen we hulp van een arts en de beveiliging van het ziekenhuis. Nadat een ambulanceteam ter plaatse gekomen was werd de persoon al snel dood verklaard.

    Behalve de collega’s van de ambulance waren ook diverse collega’s van Politie Rotterdam-Rijnmond district Centrum en Zeehavenpolitie ter plaatse gekomen ter ondersteuning.

    Binnen 5 minuten na het dood verklaren werd ik door de beveiliging verzocht de interne telefoon van het ziekenhuis te beantwoorden. Ik sprak met een persoon welke zich bekend maakte als crisismanager. De crisismanager vertelde me dat alle aanwezig collega’s van diverse disciplines in quarantaine gingen omdat de man verdacht werd van een mogelijke besmetting met Ebola.

    Als medisch verantwoordelijke van de helikopter vertelde ik alle aanwezigen collega’s op het helikopterdek dat we in quarantaine gingen door een mogelijke besmetting met Ebola en voor iedereen brak een onzekere tijd aan.

    Circa 90 minuten later ontving ik het bericht van het crisisteam van het ziekenhuis dat we geen besmetting met Ebola konden hebben. Door goed werk van het crisisteam van het ziekenhuis was vast gesteld dat er geen enkele kans op besmetting met Ebola bestond.

    Voor alle collega’s en mij waren de 90 minuten een ‘lange tijd’ van onzekerheid maar door samen te werken op het helikopterdek raakte gelukkig niemand in paniek en wisten alleen de chefs en staf van onze diensten van de onzekere 90 minuten en hoorde de familie pas na thuiskomst van de collega’s en mij van de situatie ondanks een commerciële televisiezender al een reportage van de landing en de 90 opvolgende minuten had uitgezonden.

    Groeten Ard

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Er gaat van alles door je heen op zo'n moment Ard. Dan duren 90 minuten wel heeeel lang. En de wetenschap dat Ebola een dodelijke ziekte is pff.

      Verwijderen
  7. Ik las dit verhaal ook al in de Terdege. Je moet altijd weer bewaard worden. Wél boeiend werk vind ik altijd. Succes

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad dat is zo. Bedankt voor het compliment !

      Verwijderen
  8. Ergens is het zo jammer dat je bij een eerste impuls reactie je al moet na gaan denken... Ben blij dat je direct hebt gehandeld, ongeacht hoe het afliep.
    Wat zal je in spanning hebben gezeten, de gevolgen die het voor jou en jouw familie zouden kunnen hebben...
    Echt, gefeliciteerd dat je opgelucht kunt ademhalen!
    Dank je voor jouw hulp aan ons, wie we ook zijn, die jouw hulp nodig hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Als je aan mij vraagt wat een mooi moment in mn leven was.....

      Verwijderen
  9. Heftig verhaal Hr.Piet.
    Gelukkig met goede afloop voor U.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Yep, dat is mij ook overkomen toen ik iemand die hevig bloedde beademde. Ik zat ook helemaal onder haar bloed en ben wel getest op Hepatitis toen bleek dat zij geen HIV had. Het was een dame van lichte zeden, dus heel vanzelfsprekend was dat niet. Pfiew... ik kan me de opluchting nog zo voorstellen (en ik ben geen agent of hulpverlener ;))

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tja en het overkomt je... Ik denk niet dat je het snel een tweede keer doet zonder bescherming.

      Verwijderen
  11. Pfoeh wat een zware periode moet dat geweest zijn zeg! En wat een opluchting dat het voor u goed afgelopen is. Bedankt voor weer een interessante blog!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Ryanne, was inderdaad een enorme opluchting kun je wel zeggen haha.

      Verwijderen
  12. Heftig. Zo ooit een keer een gevecht met een junk gehad en een naald in mn arm gestoken door hem... gelukkig een onschuldige infectie maar als het hiv was... pfoei

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Heftig. Zo ooit een keer een gevecht met een junk gehad en een naald in mn arm gestoken door hem... gelukkig een onschuldige infectie maar als het hiv was... pfoei

    BeantwoordenVerwijderen