Copyright

Copyright P.Kats. Zonder mijn toestemming mogen mijn verhalen niet gekopieerd worden en/of gepubliceerd worden. Linken mag uiteraard wel.

maandag 26 oktober 2015

Meegesleurd

Het onvoorspelbare van politiewerk is de onvoorspelbaarheid van mensen. Ik zie de blik van de bestuurder veranderen, maar ben te laat.

Tijdens het parkeren van mijn privéauto, maar wel gekleed in mijn politie-uniform komt een auto tegen de richting in me tegemoet rijden. Als de bestuurder ook nog eens luid begint te toeteren, omdat ik de weg blokkeer is het tijd om uit te stappen en hem aan te spreken.
Ik loop naar het bestuurdersportier en zie hem zichtbaar schrikken. Door het geopende raam vraag ik naar zijn rijbewijs en vertel hem de reden waarom ik hem staande houd. Hij weigert echter elke medewerking te verlenen. Een flinke alcoholdamp komt me tegemoet. Ik vraag hem de motor van de auto uit te zetten, zodat hij niet direct weg kan rijden. Ik leg hem uit dat ik collega’s laat komen met een blaasapparaat voor een alcoholtest.
Dan zie ik de blik van de bestuurder veranderen. Mijn gevoel zegt dat hij zich waarschijnlijk aan zijn aanhouding zal onttrekken. Ik besluit om hem daadwerkelijk aan te houden en maak met een snelle beweging het portier open. Met mijn rug tegen het geopende portier en mijn voet op de dorpel van de auto pak ik hem beet en wil hem uit de auto trekken. Dan gebeurt er iets waar ik niet op gerekend heb. Bliksemsnel start hij de auto met zijn vrije rechterhand, zet de auto in zijn achteruit en geeft volgas achteruit. Hangend aan het portier, maar gelukkig met mijn voet op de dorpel zodat ik me staande kan houden, word ik meegesleurd.
Ik zet me schrap als we met grote snelheid achteruit rijden. Ik heb de tegenwoordigheid van geest nog om mijn pepperspray te pakken en hem in zijn gezicht te spuiten. Een lantaarnpaal doemt op en het portier slaat met een grote klap hier tegenaan, op nog geen tien centimeter afstand naast me. Doordat het portier dubbelslaat, smak ik tegen de grond en rol over straat.
Even lig ik beduusd op de grond, maar de adrenaline in mijn lijf doet wonderen. Ik krabbel overeind, roep via mijn portofoon om assistentie en ren naar mijn auto toe. Ik zie de verdachte wegrijden, het portier bengelt nog aan zijn auto. Gelukkig heeft de pepperspray zijn werk gedaan, want een stuk verderop staat de auto stil. De verdachte zit hevig snotterend over het stuur gebogen. Boos sleur ik hem de auto uit, leg hem op de grond en zet hem in de handboeien. Gelukkig zijn mijn collega’s snel ter plaatse en nemen de verdachte over.
Weliswaar flink gehavend door schaafplekken besef ik dat ik er goed van afgekomen ben. De verdachte wordt later veroordeeld voor poging doodslag.

Volgende blog 16/11

17 opmerkingen:

  1. Jeetje, wat een verhaal weer Piet! Altijd als ik jouw verhalen lees komt voor mijn gevoel de adrenaline ook bij mij opborrelen. Blij dat je er heelhuids vanaf bent gekomen en dat de verdachte zijn straf niet is ontlopen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een terechte straf voor die man. Ik ben blij dat u het overleefd hebt en dat de verwondingen naar verhouding meevielen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Pffff zit hier met verhoogde hartslag je verhaal te lezen. Wat een hufters rijden er rond. Sterkte en vooral doorgaan met je goede werk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja was ff schrikken kun je wel zeggen Michiel !

      Verwijderen
  4. Wat een gekken rijden er rond en steeds maar weer met een slok op achter 't stuur kruipen. Echt om ziek van te worden dat ze dat niet willen snappen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Afgelopen weekend een alcoholcontrole op de Vaanweg, 26 stuks die teveel ophadden, Loes. Dus sommige mensen....

      Verwijderen
  5. Het is toch niet te geloven hoe ver mensen bereid zijn te gaan om een bekeuring en een rijverbod te vermijden... Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe weinig bloed er nog in z'n alcohol zat.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. wel opvallend hoe groot verschil tussen het nieuwsbericht, en de blog zit.
    men dient een agent met respect te behandelen, hij doet ook zijn werk naar eer en geweten(naar mijn ervaring wel!)
    uitzonderingen daar gelaten, die heb je nou eenmaal in de samenleving.
    @piet ga zo door met uw blog, is heel interessant om te lezen.(niet altijd leuk)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Een kort maar krachtig verslag Piet. Schandalig in welke gevaarlijke situaties sommige mensen, jullie brengen. Gelukkig dat alles goed is afgelopen met je !
    Groeten Jarno

    BeantwoordenVerwijderen
  8. O jeetje! Wat fijn dat het goed is afgelopen!

    BeantwoordenVerwijderen